- حس می کنم دارم با سرعت تمام سقوط می کنم! با شتاب گرانش! دلیل و باعثش بماند، اما این سقوط چه حالی رو به آدم القا می کنه؟ درسته که احساس بی وزنی خیلی لذت بخشه، اما مهم اینه که این حس دیر به سراغ آدم میاد. وقتی میاد که که خوف حیات آدم از دست بره یا اینکه دیگه مطمئن شه کاری ازش ساخته نیست و به این درک برسه اینجور وقتا بهتره به جای غصه خوردن واسه از دست دادن دنیا و سبکسری هاش، بهتره از سبکی لذت ببره، یا اینکه بدونه اون طرف جایی داره بهتر از این طرف.

- ناگفته نماند آدم نباید هیچ وقت امیدش رو از دست بده. معتقدم اگه تا اینجای سقوطم چترم باز نشده، هنوز احتمال باز شدنش به صفر هم نرسیده! شاید یهو باز شد! پس در عین لذت از سقوط و احساس بی وزنی، سعی می کنم چتر رو هم باز کنم.
دوستی معتقد گذر زمان حلال خیلی از مشکلاته! شاید گذر زمان موجب شه گیر چتر من هم برطرف شه.

پی نوشت ۱) خیلی خسته شدم، خدایا چترم رو باز کن.
پی نوشت ۲) برام دعا کنید.
پی نوشت ۳) تا مدتی به خونه اصلیم بر می گردم و اینجا تعطیل! شاید که آینده!

و تمام شد…

خانه اش ویران باد…

البته هنوز یه مقدار کار داره که به مرور انجام میشه…

منتظر نظرات و پیشنهادات شما عزیزان برای بهبود سایت هستم…

نشانی: http://forum.pckade.ir

خبر آمد خبری در راه است…

حالا جز دل من دل کی از آن آگاه است؟؟؟

تا سه شنبه هفته آینده فرصت میدم که حدس بزنید…

قصد داشتم واسه سالگرد تغییر و تحولاتی بدم، اما حسش نبود…

امروز تصمیم گرفتم این کار رو انجام بدم…

قالب تغییر کرد و آدرس کوتاه شد، اما آدرس قبلی کماکان پا بر جاست…

http://iq.pckade.ir

اونی که بود با چه انگیزه ای بود؟ شایدم اونی که نبود، انگیزه ای برای نبودنش داشت…

اونی که بود، کی بود؟ اونی که نبود کی بود؟

اونی که نبود خیلی فداکار بود که نبود، تا جا برای اونی که بود باز بشه؛ تا اونی که بود بیشتر تو چشم باشه…

شایدم اونی که بود، با بودنش فداکاری کرده بود، تا اونی که نبود، راحت باشه، بتونه با نبودنش به خوشی های دیگه اش برسه…

یا نه! اونی که نبود، فکر می کرد اگه نباشه واسه اونی که بود بهتر میشه، اونی هم که بود فکر می کرده اگه باشه واسه اونی که نبود بهتره!

نظر شما چیه؟ کدوم نگاه درسته؟

در شگفتم که چگونه گاهی خدای با آن عظمت در وجود انسان جای می گیرد،
حتی زمانی که آن مخلوق در فکر قهر  با معبود خویش و تمرد است…

بار دیگر امیدوارم به اعتقاداتم و عظمت خدا…

می بالم به دوستی دیرینه با پروردگار خویش و صمیمیتی که با وجود فراز و نشیب هیچ گاه از بین نرفته است…

به خاطر داده هایت شکر و به خاطر نداده هایت شکر که نه؛ اما کفران هم خیر…

اوضاع در هم است…

زندگی نامیزان است…

اما:

الهی رضا برضائک تسلیما بقضائک مطیعا لامرک لا معبود سواک یا غیاث المستغیثین…

خدایا!

یا نده یا کامل بده…

یا بکش  یا دانه ده ، یا از قفس آزاد کن ، از قفس آزاد کن…